Marvin 2nd Tula

Isang Dipang Langit

by:Amando U. Hernandez

 Ako'y ipiniit ng linsil Na puno

hangad palibhasang diwa ko'y piitin,

Katawang marupok, aniya'y pagsuko,

damdami'y supil na't mithiin ay supil 

            

Ikinulong ako sa kutang malupit:

bato, bakal, punlo, balasik ng bantay;

lubos na tiwalag sa buong daigdig

at inaring kahit buhay man ay patay.

Sa munting dungawan, tanging abot-malas

ay sandipang langit na puno luha,

maramot na birang ng pusong may sugat,

watawat ng aking pagkapariwara.

Sintalim ng kidlat ang Mata ng tanod,

sa pintong may susi't walang makalapit;

sigaw ng bilanggo sa katabing moog,

anaki'y atungal ng hayop sa yungib.

Ang maghapo'y tila isang tanikala

Na kala-kaladkad ng paang madugo

ang buong magdamag ay kulambong luksa

ng kabaong waring lungga ng bilanggo.

Kung minsa'y magdaan ang payak na yabag,

kawil ng kadena ang kumakalanding;

sa maputlang araw saglit ibibilad,

sanlibong aninong iniluwa ng dilim.

Kung minsan, ang gabi'y biglang magulantang

sa hudyat- may takas!- at asod ng punlo;

kung minsa'y tumàngis ang lumang batingaw,

sa bitayang moog, may naghihingalo.

 

At Ito ang tanging daigdig ko ngayon-

bilangguang mandi'y libingan ng buhay!

sampu, dalawampu, at lahat ng taon

ng buong buhay ko'y dito mapipigtal.

Nguni't tarung diwa'y walang takot-hirap

at batis pa rin itong aking puso:

piita'y bahagi ng pakikilamas,

maliit ay tanda ng di pagsuko.

Ang tao't Bathala ay di natutulog

at di habang araw ang Api ay api,

tanang paniniil ay may magpatutuos,

habang may Bastilya'y may bayang gaganti

At bukas, dyan din, along matatanaw

sa sandipang langit na wala nang luha,

sisikat ang gintong araw ng tagumpay. . .

 layang sasalubong ako sa paglaya!.

Line Break and Enjambment:Horfelia Line Break and Enjambment